Unieke ontmoetingen | Nicole treft.. Vera

 Al sinds het begin van de verwarrende diagnose MS heb ik het gevoel dat ik er alleen voor sta. Dat is niet zo! Tijdens de weg naar het invullen van mijn nieuwe leven doe ik ontzettend veel inspiratie op uit ervaringen van anderen. Hoe zij met grote veranderingen in hun leven omgaan. Wat hun motivatie is. Hier haal ik kracht uit. Kortom: unieke ontmoetingen! Ik ben blij dat ik deze bijzondere ontmoetingen heb mogen ervaren. Stuk voor stuk uniek, maar allemaal met één ding gemeen. Hopelijk zal ook jij deze rode draad in de serie ontdekken..
Ondanks dat jij zelf invulling moet geven aan je eigen leven, hoef je dat heus niet alleen te doen! In deze serie staan bijzondere ontmoetingen centraal. Omdat we allemaal wel iets van elkaar kunnen leren en er zeker niet alleen voor staan! Vandaag stel ik je voor aan Vera.

ontmoeting met Vera

 

 

Vera, stel je even kort voor aan de lezers:

Ik ben Vera, vierentwintig jaar oud en ik studeer aan de Pabo!

UNIEKE ONTMOETINGEN

Net zoals iedereen heeft ook Vera een verhaal. Die wil ik graag met je delen. Lees je mee?

Ik ben een regelrechte twijfelkont! Wil altijd bevestiging hebben. Tot vervelens toe bij anderen! Het typische #livingthegoodlife gedoe vind ik het leukste om te doen. Lekker kletsen, borrelen, poolen, standje pakken.. Kortom; gewoon genieten!

 

Ik heb een burn-out dacht ik

 

ontmoetingen

Op 22 januari jl. begon ik mij fysiek niet zo goed te voelen. Dit was precies in een, voor mij hele stressvolle periode. Net Kerst en Oud & Nieuw geweest, afsluiting van een periode van school en meer dingen waar ik erg mee zat. Dus waar ga je dan aan denken?  Juist, stress. Niet heel onlogisch van iedereen gedacht. Maar gewoon doorgaan met school, weliswaar met héél véél tranen en irrationele emoties, maar we gaan door!  Na steeds minder te kunnen zien en één les te hebben gevolgd van de nieuwe periode, kwam ik tot de conclusie dat het mentaal en fysiek niet meer ging. Ik heb een burn-out, dacht ik. Je zegt nog tegen jezelf: ‘Veer, kom nou maar tot rust. Je kunt niks meer aan het verleden doen. Je hebt toentertijd goed gehandeld.’

Diezelfde week ben ik doorgestuurd naar de neuroloog. Samen met mijn zus gingen wij daar naartoe. En de, achteraf gezien, gebruikelijke neurologische onderzoeken werden gedaan. Dit is het begin van de hele medische en mentale molen. Een dag na de MRI kreeg ik de diagnose. Eén ding wat ik je dan wel kan vertellen is: ‘Dag grond! Vond het fijn om zo stevig op jou te kunnen staan!’

Iedereen is anders in het verwerken van iets. Ik ben meer iemand die snel alles overal van wil weten, zolang het mij aangaat en het mij echt interesseert. En aangezien mij dit erg aan mijn ruggenmerg  en hoofd gaat…

Moe! Wat ben ik moe! Alleen al naar het toilet gaan is te vermoeiend. Zodra ik naar het toilet ben geweest, moet ik er weer van bijkomen. Zo was het eerst. Ik had overal hulp voor nodig. Traplopen? Dat ging niet meer. Alleen douchen? Nee hoor, dat was er niet meer bij. Tot overmaat van ramp moest ik na mijn ziekenhuisopname gevoerd worden. En dat allemaal, omdat er liquor  (nee geen 43, maar hersenvocht) lekte.

“Wat een topvrouw”

Had ik al verteld dat mijn moeder haar voet had gebroken?  En dat zij heel erg voor mij gezorgd heeft? Met haar gebroken pootje de trap op en af lopen, om maar voor mij te zorgen. Wat een topvrouw!♡

Zo, dat was een klein stukje van mijn diep, donker, zwart waargebeurd verhaal! Maar weet je dat er ook positieve dingen aan deze diagnose zitten? Ik hoor jullie al zeggen: ‘Wat positief?  Hoe dan?’  Zoals ik al eerder zei, ben ik iemand die dan alles van de hoed en de rand wil weten. Na heel veel zoeken en research doen, ben ik bijvoorbeeld op een dieet gestuit. Nee,  niet om af te vallen, maar om mijn MS onder controle te houden. Hopen op geen enkele aanval meer, want ik wil niet aan de medicatie. En wat is het positieve hieraan?  Je leert meer over voeding en weet zo dat alles wat je ooit at bijna allemaal heel slecht is! I Love Knowledge!

En wat is er verder positief?

René Froger zei: ‘…dan weet je pas wie je echte vrienden zijn.’ Ik heb nu kennis gemaakt met mijn echte vrienden. En met mijn fake vrienden. Zo! Dat ruimt op! Weet je wat je daar weer van leert?  Dat jij (lees: ik) je kostbare energie in jezelf of mensen die het verdienen moet steken! ♡

Vera's verhaal

We want more! We want more! Ok! Nog een positief dingetje!

Sinds vorig jaar januari was ik weer begonnen met sporten; met voetbal. En sinds oktober 2015 was ik bewuster bezig met mijn voeding. Niet snoepen en doen. Weet je dat je alleen maar gefrustreerd wordt daardoor?  Het stemmetje zegt dan: ‘Je mag niet! Je mag niet!’ en als je het gedaan  hebt,  ga jij je schuldig voelen. Hmm, niet meer mijn ding. Maar ok, sport, daar gingen wij het over hebben. Een aantal keren heb ik gelezen, hoe fitter je bent, hoe beter je uit de aanvallen komt. Nou dat gaan we dan maar doen.  Ik was er al mee bezig voor mijn diagnose,  maar doordat ik nu niet eens meer uren achter elkaar kan lopen en voor mijn diagnose wel, wil ik mij focussen op krachttraining. Lopen en kracht? Ja! Lopen en kracht hangen met elkaar samen. Voorheen kon ik niet eens één minuut staan.

En hoe zit het met mijn moeheid tegenwoordig?

Dat gaat steeds een stukje beter. Soms helpen fora en soms werken ze averechts.  Zo zei iemand: ‘Je hebt al jaren MS alleen nu weet je het.’ That’s true! Vanaf mijn 15e ben ik ‘chronisch moe’, zo noemde ik dat toen al met een gekke bek. Voor mijn diagnose, maar na het begin van mijn aanval, was ik ook niet méér moe dan dat ik nu ben. Dus de hoop dat ik weer Vera-moe word, die is er. Die moeheid was voor mij niks nieuws, dus ik kan daar prima mee leven.  Dat is niet Vera-moe en dat is geen MS-moe, dat is Vera die weer leeft!

Levensgenieter

“Veer, je moet doen waar jij je goed bij voelt”

In september wil ik weer gaan starten met mijn opleiding. Helaas stroom ik wel weer het derde jaar in, maar herhaling is de beste leermeester! Nou.. niet helemaal, maar je snapt mij vast wel. En weet je wat ook hier weer het leuke van Is?  Je gaat veel chiller het derde jaar in, omdat je al een aantal vakken hebt afgerond. En je leert nieuwe mensen kennen! Yay me!

En weet je wat ik sinds dit jaar altijd met mij meedraag? Een vriend zei tegen mij: ‘Veer, je moet doen waar jij je goed bij voelt.’ En dat is precies wat ik nu elke dag probeer te doen!

Heb je de anderen al ontmoet? Niet? Ontmoet Jeroen hier en Lucy hier! Wil jij ook je verhaal met me delen? Stuur een mail naar nicole@tiepiesnicole.nl

6 gedachtes over “Unieke ontmoetingen | Nicole treft.. Vera

  1. Carola zegt:

    Wat een uiteindelijk positief verhaal. Fijn dat je hebt wilde delen Vera. Een verhaal van veel doorzettingsvermogen en kracht
    .Ik wens je alle goeds voor de toekomst

Geef een reactie