persoonlijk

tiepies. talk | Een persoonlijke (lente) update!

tiepies. talk
Dit was maandagavond mijn uitzicht…

Hi allemaal! Daar is ze dan, weer even met een bericht waar niet goed over nagedacht is, maar er gewoon uit moet!

Een lange tijd is het wat rustiger op de blog, maar er is dan ook zo veel aan de hand geweest!

Wat is er allemaal veranderd in mijn leven?

Rotterdam

1. Ik heb officieel geen werk meer.
2. Ik ben officieel afgekeurd (IVA). Gelukkig mag ik wel wat vrijwilligerswerk doen.
3. Ik zit niet achter de geraniums. Wel achter een mini cactus. Twee eigenlijk. Nog veel meer planten! Zou ik dan eindelijk groene vingers krijgen?!
4. Ik ben ook niet in een zwart gat gevallen.
5. Ik ben (al een poos geleden) verhuisd. Beetje bij beetje is het huis ook echt ‘af’ aan het raken. De beste beslissing ooit! Ik ben en voel me weer echt thuis! Mijn familie lekker dichtbij, vriendinnen komen eerder op bezoek. Zo ontzettend fijn!
6. Ik heb gewoon geen puf meer gehad om te schrijven. Ik was/ben zo moe, alles moet weer een plek krijgen, er was gewoon tijd nodig om het een en ander te verwerken. Bovendien heb ik extra klachten ontwikkeld (o.a. spasmen) door een periode van stress waarbij diverse dingen als afscheid van werk/afkeuring/MRI/uitslag bij elkaar zijn gekomen. Niet fijn!

Naast het moe zijn deze gebeurtenissen ervaar ik helaas ook steeds meer last van de MS vermoeidheid. Volgens de specialist is dit omdat de MS lekker actief in de bovenkamer bezig is. Joepie. Wat ik het meeste van de dag doe? Slapen. Rusten. Netflix kijken. Lezen. Concepten bedenken. En deze weer vergeten doordat ik in slaap ben gevallen…. 😉

tiepies. talk

7. Ik heb het er even van genomen. Dat wil zeggen, mijn inkomsten gaan dusdanig veranderen, waardoor spontane acties in de toekomst minder zullen plaatsvinden. Dus nu heb ik genoten van een extra bakkie pleur op het terras. Of in een conceptstore. Een vriendin nog kunnen trakteren op een lunch voor haar verjaardag. Een plantje aanschaffen voor in huis. Dat soort lullige dingen.

Rotterdampas8. Ik heb mijn Rotterdampas gebruikt! Hoe heerlijk is het om weer ruimte te hebben om leuke dingen te kunnen doen. Nu kan ik echt ‘even’ naar een museum! Was vergeten hoe heerlijk het kan zijn om in een museum rond te struinen…. Nu hou ik het minder lang vol dan voorheen, maar dit is niet erg!

Met de Rotterdampas kan ik gewoon nog een keer gaan. En nog een keer…. Dan maar een tentoonstelling in drie etappes bezoeken. Ik doe het tenminste wel!

9. Ondanks dat deze periode heel wisselend is, tussen opluchting, blijheid, verdriet en onzekerheid kan ik wel zeggen dat ik meer kan genieten van het leven. Dit doordat ik nu weer zelf kan bepalen wanneer ik wat wel, en toch zeker wanneer ik iets NIET doe. Lang geleden dat ik mij zo heb gevoeld.
10. Keuzestress door nieuwe medicijnen. Gaan we weer. De uitslag van de MRI was niet gunstig. Mijn MS is dusdanig actief dat ik genoodzaakt ben over te stappen op tweede lijns medicatie. Deze medicatie brengt veel meer risico’s met zich mee. Hoewel ik het doodeng vind, heb ik inmiddels mijn keuze gemaakt. Volgende maand lig ik aan het infuus…

De spanning en wederom onzekerheid hierover vergt heel veel van je als persoon. Niet alleen energie, maar ook je gedachten en humeur hebben er onder te lijden. Een lekkere doemdenker is geboren. Hoewel ik deze persoon meestal probeer weg te duwen, was/ben ik niet altijd de meest aangename persoon om mee om te gaan. 😉

stichting_chronisch_samen_sterk

Weet je wat het is? Omdat ik nu weer ontzettend aan het genieten ben van mijn leven, nieuwe initiatieven ben begonnen (stichting Chronisch Samen Sterk) die ik wil laten slagen en dit gevoel, deze manier leven, dat wil ik gewoon niet kwijt! Leuke samenwerkingen (waar ik heel veel van leer), mijn eigen publicatie. Wie had dit ooit gedacht? Ik niet!

Eindelijk raak ik steeds meer in balans, vind en neem ik meer rust. Leer ik mijzelf weer een beetje kennen. Of eindelijk? Wetende dat dit ieder moment grof verstoort kan worden. Ja, hier heb ik het soms best moeilijk mee.

Nu, dat is het dan. Mijn gezwets … tiepies. talk is weer klaar! Wat een gedoe hè?! Snappen jullie mijn state of mind een beetje? Of zeggen jullie: sluit haar alsjeblieft op! 😉

Hebben jullie tips voor als je het even niet meer ziet zitten? Of als je heel veel artikelen wilt publiceren maar er gewoonweg geen energie voor hebt? Herkennen jullie de frustraties?

Willen jullie mee helpen om van stichting chronisch samen sterk een succes te maken? bekijk de vrijwillige vacatures op de site! Deel op social media. Breng stichting css ter sprake in de pauze. Of op verjaardagen.

ik heb je hulp nodig om anderen te helpen. Want alleen lukt me dit niet.

Geef een reactie