mindstyle Multiple Sclerose persoonlijk

Rouwproces (van een chronische ziekte)

stormy sunset
Photo: Jay Mantri.com

Te horen krijgen dat je definitief chronisch ziek bent is heel vreemd. En zwaar. Vorige week woensdag was het zo ver. Een hele rare dag.

Hoewel mijn lijf binnen een half jaar toch best wel wat is afgetakeld – en ik hierdoor het besef heb gekregen dat er toch wel iets mis met me is – valt het me toch flink tegen dat ik vanaf nu anders ben.

Dat mijn lijf me in de steek gaat laten. Op een wat snellere manier dan bij ‘normale’ mensen.

Een vreselijk besef, wat de ene keer harder binnenkomt dan de andere. Dit slechte nieuws heb ik pas zeven dagen geleden te horen gekregen. Het voelt aan als eeuwen. Het voelt als intens verdriet, of er iemand is dood gegaan. Of ik dood ben gegaan.

Een rouwproces van het verlies van een dierbare heb ik pas achter de rug, in een ander ziekteproces zit ik middenin (mijn lieve moeder) – om nog maar over eerdere nare gebeurtenissen te zwijgen – maar om dit nu bij mezelf te voelen…

Rouwen, je gaat om met het verlies van een dierbare en probeert dit een plekje te geven in je leven.

Nu ben ik in de rouw om mezelf.

cloud
Photo: Jay Mantri.com

Want welke persoon was ik ook alweer? En wie ben ik vanaf nu? Kan ik mezelf in mijn nieuwe ‘hokje‘ accepteren zoals ik nu ben? Ik heb mezelf al nooit echt kunnen accepteren, hoe kom ik hier weer overheen? Wat is mijn toekomst? Heb ik nog wel een toekomst? Sta ik hierdoor anders in het leven? Heb ik daardoor al die bepaalde gevoelens/ideeën gehad?

Wist je dat een rouwproces meestal uit vier fases bestaat?

Je rouwt met je lijf, maar ook met je gedrag, gevoel en gedachten. Meestal begint het rouwproces met het erkennen van verlies, daarna ga je de pijn voelen en het verlies tot je laten.

Zodra je de pijn hebt toegelaten begint het eigenlijke verwerken. Uiteindelijk ga je het verdriet en de pijn loslaten (helen).

In welk gedeelte van het rouwproces ik me bevind, weet ik eigenlijk nog niet zo goed. Ik erken mijn ziekte wel. Ik voel de pijn (zowel fysiek als psychisch), de onmacht en de onzekerheid. Maar ik wil nog niet altijd accepteren dat ik echt niet meer kan. Dat ik echt anders ben geworden.

Wat ik wel weet is dat ik twee keer dood ga in mijn leven. De eerste sterfdatum was afgelopen woensdag, 23 september 2015 – van de tweede keer weet ik (gelukkig) nog geen datum…

Als ik twee keer dood kan gaan (één keer gevoelsmatig, één keer definitief ), kan ik ook wel twee keer mijn verjaardag gaan vieren.. Dat bedenk ik me net! Je moet overal het positieve van in blijven zien!

In een volgend artikel lees je meer over mijn rouwproces.

4 thoughts on “Rouwproces (van een chronische ziekte)”

Geef een reactie