Centraal
mindstyle

Mindstyle | Deze keer sta ik eens centraal!

Ik schrijf dit artikel naar aanleiding van een telefonisch consult met mijn arts-assistent neuroloog bij het EMC. Het zal misschien overkomen als een egocentrisch artikel, maar ik vind het een dusdanig belangrijk onderwerp (dat bij mij erg hoog zit) en wat ik graag met jullie wil bespreken.

Het telefonisch consult ging over mijn verhoogde leverwaarden, die mogelijk zijn ontstaan door het gebruik van de Interferon beta 1b.

Een lichte verhoging. De waarde heb ik eigenlijk niet gevraagd. Handig als je ligt te slapen wanneer je gebeld kunt voor een telefonisch consult… Dan ben je lekker duf. 😉
Al met al hoefde ik me geen zorgen te maken. De uitslag is nog van het bloedprikken voor ik Tysabri ging gebruiken. Iets van drie maanden geleden. Nu bellen ze om me te vragen hoe het gaat met de Tysabri (voel ik me er goed bij, heb ik nog ergens last van, dat soort vragen) en wordt deze lichte verhoging van leverwaarden even vluchtig medegedeeld.

Of ik binnenkort, het liefst deze week nog, even langs kan komen om bloed te prikken. Of, tijdens het tweede telefoontje, of ik toch ‘even’ bloed kan laten prikken via de huisarts. Beide opties zijn op dit moment te inspannend voor mij.

Reizen met het openbaar vervoer, lopen, wachten op je beurt en de prikkels die nu eenmaal bij deze expeditie horen kosten mij zo’n twee tot drie dagen hersteltijd. Voor vijf minuten bloedprikken. Ik noem het maar een expeditie, want zo voelt zoiets simpels als bloedprikken op dit moment voor mij. Ik ben en blijf een MS-patiënt hè?! Soms moet je dit nog even kenbaar maken bij een ander. Ook al is het een arts die veel mensen met MS behandeld…

Al gaat het over mijn gezondheid, deze expeditie is het mij niet waard. Ik kan het simpelweg niet opbrengen. Mijn energie is op. Mijn voorstel is dan ook om bloed te prikken over een paar weken, als ik toch weer in het ziekenhuis moet zijn voor mijn infuus. Dit is uiteindelijk geen probleem.

Zo, scheelt mij weer een hoop zomerse dagen verplicht in bed liggen. Met een beetje geluk kan ik nog mooie herinneringen maken op deze dagen. Want ik geniet heel erg van het zonnige weer. Het liefst met een boek in mijn hangmat.

Jezelf centraal opstellen

Wat ik jullie hiermee duidelijk wil maken, is dat ik ervoor gekozen heb om mijzelf centraal te stellen. Tegenwoordig. Zo was ik eerst niet. Ik stond buiten mijn cirkel en deed er alles aan om anderen te pleasen. Wat ik ook kwijt wil is dat deze nieuwe houding me enorm veel moeite kost, omdat het nog geen natuurlijk gegeven is. Het is nog geen gewoonte. Gelukkig lukt het me steeds beter! Daarnaast moet ik bekennen dat het me ook heel erg goed bevalt. Ik blijf door mijn vernieuwde keuzes beter in balans.

Ik stel mijzelf steeds vaker centraal. In alles. Of het nu gaat om ‘werk’, consulten bij een arts, vriendschappen. Zelfs iets onbenulligs als boodschappen doen. Ik heb drie personen in mijn leven waarbij ik mij niet altijd even centraal opstel. Dat wil zeggen: voor hun ga ik mijn eigen grenzen over, als het moet.

De rest kan wachten. Als ik dan wel mijn goede energie aan iets spendeer, wil ik dit graag doen op momenten die mij uitkomen. Niet wat een ander iets mij opdraagt. Ik ben heel erg van het visualiseren. Gek genoeg kan ik heel snel schakelen als ik mijzelf in een cirkel zie staan met een weegschaal in mijn handen. Zo een van vrouwe Justitia. Dan zie wat een bepaalde inspanning mij nu gaat kosten en/of dat het me wat oplevert aan energie. Op basis hiervan maak ik een afweging.

Wegen jullie taken/verplichtingen/leuke dingen doen/gezin runnen af tegen je lichamelijke conditie van dit moment? Of ga je maar door?

7 thoughts on “Mindstyle | Deze keer sta ik eens centraal!”

  1. Hoi Nicole,

    Goed van je hoor, is helemaal niet egoïstisch om voor jezelf op te komen! Zo blijf je een leuker mens, in de eerste plaats voor jezelf maar ook voor anderen 👍🏻

    Groetjes Kim

  2. Hoi Nicole
    Ik herken dit wel. Doordat je met MS toch goed je eigen grenzen moet bewaken, word je steeds “liever” tegen jezelf en betekent dit vaker dan ooit een nee voor de ander. Niet iedereen begrijpt dit maar dat is dan maar zo. Ik kies ook steeds vaker voor mezelf, of zoals jij dat zo mooi zegt: ik zet mezelf centraal!
    Groetjes Natascha

    1. Hi Natascha,

      Bijzonder eigenlijk hè, dat je (of we) MS moeten hebben om dan pas je grenzen te gaan bewaken… 😉 Bevalt het je, om vaker voor jezelf te kiezen?

      1. MS brengt niet veel positiefs in mijn leven. Toch is het kiezen voor mezelf enigszins positief te noemen. Het heeft me wel een verstoorde (toch al niet zo’n goede) familie relatie gekost maar het brengt me uiteindelijk dichter bij mezelf en dat komt ten goede van mezelf en mijn gezondheid!

  3. Hallo Nicole,
    Na bijna 10 jaar MS ben ik nog steeds aan het “leren” om mijzelf centraal te zetten.
    Vind het nog steeds moeilijk, maar het MOET omdat je zelf de naweeën ervan hebt.
    Je kunt inderdaad niet blijven pleasen.
    Dank je wel voor de wijze les!
    Groetjes,,Ans

    1. Hi Ans,

      Hoe is het met je? Bedankt voor je berichtje! Het blijft een moeilijke les hoor, iedere dag – ook nog steeds voor mij! Helaas merk ik zelf dat, als ik mijzelf niet centraal stel, ik hier vaak aan onderdoor ga. Hier word ik echt geen leuker mens door… En wat hebben we nu liever, denk ik dan maar?! 0:) Succes!

Geef een reactie